Nieuws - Vrijzinnigen Heerde

Ruimte voor ontmoeting en inspiratie voor mensen van nu!
Ga naar de inhoud

Nieuws

Het orgel speelt… , Gerben Rorije 10 november

“Kunt u die jongen niet laten ophouden?” Het was de predikant die het tijdens de avondmaalsviering nogal geïrriteerd aan de ouderling vroeg die naast hem zat. Die reageerde niet en de organist speelde, zoals hij dat gewend was, tijdens het delen van het brood en de wijn, op het orgel muziek waarvan hij het idee had dat die bij de viering paste.Daar kun je trouwens nog over discussiëren. Je kunt het avondmaal als een feest beschouwen, maar je kunt het ook als een ingetogen herdenking zien. Het voordeel van de tweede keuze is dat de muziek ook ingetogen zal zijn. Niemand zit, ook al beleeft hij het avondmaal als een feest, op een tetterende toccata te wachten… Maar er wordt wel muziek verwacht.

In vrijzinnige kringen is het gebruikelijk dat er na de meditatie ruimte is voor muziek. Soms door de techniek (in Heerde zijn we wat dat betreft van alle gemakken voorzien, Ineke weet perfect wat na een overdenking nodig is!) soms door orgelspel. Onlangs speelde ik (niet in Heerde) een viering, luisterde aandachtig naar de voorganger en bladerde tegelijkertijd in het nieuwe liedboek. Op zoek naar dat ene lied/melodie/tekst waarvan ik dacht dat deze aansloot op hetgeen de voorganger ons voorschotelde. Vooraf weet je dat je na de meditatie iets 'moet' spelen. Het is natuurlijk heel makkelijk om iets in te studeren, en dat dan te spelen. Zelf vind ik het een uitdaging om tijdens de viering tot 'iets' te komen en daar iets van te maken, spontaan.  Soms spreken mensen mij naderhand aan en zeggen dan: Bedankt, goed gevonden, we snapten het. Soms ook: 'was niet best, niet geoefend zeker'. Dat klopte inderdaad, het ontstond ter plekke, het was geen ingestudeerd 'nummertje'!  

Is het aan de organist om iets in de geest van de meditatie te bedenken en te spelen? Ik heb geen idee, de vrijheid wordt ons echter wel gegeven, en ik probeer daarmee de meditaie nog meer kracht te geven!.........
Dus als u mij ziet bladeren: dan zoek ik naar iets, wat in mijn ogen, aansluit bij de viering! Na de viering ga ik graag in gesprek wat mijn gedachte was bij het gespeelde.Dat dan weer wel !

Mijn voorganger, Cor Schultink , volstond soms, als de 'preek' hem niet aanstond, met enkele accoorden met alle registers open. Tja, als je die vrijheid wordt gegeven.....  



Herdenken, Gerben Rorije 10 november

Heer, herinner u de namen

In veel kerken is het de gewoonte om op de laatste zondag van het kerkelijk jaar de overledenen te herdenken.
In sommige kerken doet men dat op 31 december. Wij denken zondag 17 november aan al onze dierbaren welke overleden zijn! We steken dan een kaars aan voor mensen uit onze geloofsgemeenschap, mensen welke gemist worden en ons dit jaar zijn ontvallen.

Een lied dat vaak gezongen wordt op deze zondag is Gezang 273 uit het Liedboek voor de kerken, in het Nieuwe Liedboek opgenomen onder nummer 730: Heer, herinner u de namen van hen, die gestorven zijn. Een tekst van Mattheus Verdaasdonk (1918-1966) op muziek van Herman Strategier (1912-1988). Een meer dan geweldige melodie! De originele tekst vind ik wat minder, hieronder een wat aangepast tekst. Deze melodie zal ik tijdens onze viering en het herdenken zeker spelen!   Herinner u de namen, ieder die gestorven is......

Heer, herinner U de namen, ieder die gestorven is.
Zie ons aan zoals wij kwamen uit de diepte,
het verlies van de mensen, die wij dragen op de lippen,
in ons hart, die wij missen sinds de dagen, dat de dood ons huis verwart.






ICONEN OP ZONDAG, Diet Bredenoord, 3 oktober

Op zondag 6 oktober a.s. zal de viering in onze kerk geleid worden door mevrouw Helena Nieminen uit Hattem. Ze gaat het over iconen hebben en liet ons het volgende weten: “De icoon die ik zal laten zien, is een afbeelding van de bezoek van drie engelen, gezanten van JHWH, aan Abraham en Sarai in het eikenbos van Mamre. In de Christelijke traditie is de icoon bekend als Triniteit-icoon, Hagia Trias. Ik vertel over de oud-testamentische achtergrond van de icoon en hoe die als een afbeelding van Triniteit gezien ‘gelezen’ kan worden. De icoon staat bekend als icoon van gastvrijheid en is vaak in de eetzalen van kloosters te zien. De icoon is het symbool van de liefde voor een vreemdeling, zoals Abraham en Sarai het ook waren, toen ze naar Mamre kwamen. De icoon vertelt, hoe wij 'aan de tafel’ uitgenodigd zijn en in de cirkel van Gods belofte van verbond opgenomen zijn.”
De icoon over “De gastvrijheid van Abraham” is gemaakt door Andrej Roebljov (ca. 1360/70 – ca. 1430). Het is een wereldberoemde icoon. In de oosterse kerk worden iconen gezien als ‘vensters, doorkijkjes, transparanten op de eeuwigheid” Door de iconen heen zien wij vanuit onze alledaagse werkelijkheid op de wereld van God. Alsof je door een roze bril naar de andere werkelijkheid kijkt. In “De gastvrijheid van Abraham” gaat het hier zozeer om Abraham. Abraham en Sara zie je enkel wat onbeduidend op de achtergrond. Daar ook een gebouw, wellicht een huis, de ‘tent’ van Abraham, en een vreemde boom als de eiken van Mamré. Het gaat hier voornamelijk om het bezoek van de drie engelen, prominent op de voorgrond. Zondag horen we meer.


Ze mag er weer zijn, onze Julianakerk! Gerben Rorije, 20 september

Het is u vast niet ontgaan als vaste bezoekers van de Julianakerk. Van buiten straalt ze weer! Vorig jaar tijdens een storm waaiden enkele nokpannen van ons dak en waren we genoodzaakt een hoogwerker in te schakelen voor reparatie werkzaamheden. Tijdens deze reparaties kwamen meerdere zaken aan het licht! De dakgoten waren van slechte kwaliteit en ook het schilderwerk van de boeidelen, toren en dakkapellen zag er niet best uit. Omdat tijdens het herstellen van het gootwerk bleek dat er onder het zink ook houtrot aanwezig bleek heeft het bestuur besloten tot 'groot onderhoud'! De dakgoten zijn hersteld, houtrot verwijderd/uitgestukt en alles boven de kozijnen én de voordeur ziet er weer uit als 'om door een ringetje te halen'. Neem daarbij nog het vervangen van de CV ketel, het plaatsen van een nieuwe boiler ( Loodgieter Bart Pool had nog nooit zo'n een oud nog werkend exemplaar gezien welke aanwezig was) het aanbrengen van een buitenkraan en (in 2017) het vervangen van de geluidsinstallatie en een 65 inch grootbeeldscherm. Voor diverse aanpassingen hebben we subsidies aangevraagd en gekregen overigens. Ze mag er dus weer zijn, onze Julianakerk!



Terug naar de inhoud